غنا از دیدگاه محقق سبزواری

توضیح

غنای حلال که از غنای حرام استثناء شده است یعنی پند و اندرز گرفتن و به یاد حق آوردن انسان با آواز غنائی،چنان‌که در روایات مواردی از غناء مانند تغنی با مرثیه و تلاوت قرآن و آواز ساربان برای شتران و در عروسیها،استثناء شده و حکم بر جواز آن رفته است؟30 حضرت امام قدس سره تصریح می‌فرمایند که این مدعای فیض و دیگر پیروان آراء او،نه خلاف اجماع فقهاست و نه مغایر با فقه مذهب تشیع؛و لذا بدگوییها و نسبتهایی چون خلاف‌گویی و اراجیف‌بافی به وی دادن،در شأن و سزای وی نبوده است!31 آن‌گاه معظم له با تأکید بر این‌که باید با دلیل و برهان به وی پاسخ داد،همان‌گونه که شیخ اعظم،مرحوم انصاری رحمه الله جواب داده است،به نقاط ضعف دلایل فیض اشاره نموده،ادعاهای وی را رد می‌کند،از جمله این‌که:ظاهر روایات به اندازۀ کافی،حکایت از حرمت ذاتی غنا دارند و نمی‌توان از آنها چشم پوشید،32 و دلیل دیگری که فیض به آن استناد کرده دلیل انصراف است یعنی اخبار و روایات غنا به زمان عباسیان برمی‌گردد،در حالی که در عهد خلفای مذکور در مجالس آنها اباطیل و محرمات دیگری هم بوده و اساسا در هرزمانی،مجالس شعرخوانی با آواز غنا مرسوم بوده و بعضا با محرمات دیگری چون پایکوبی و میگساری نیز در هم آمیخته و لذا نمی‌توان تنها در مورد عباسیان ادعای انصراف نمود.
واژه های کلیدی: غنا، حرام، قران، محقق سبزواری، لهو، حرمت.