علما و رویکرد نوگرایی در ایران

توضیح

ورود اندیشه‌های نو و فن‌آوری‌های جدید در قرن 19 و 20 میلادی به ایران،زمینه تغییرات مادی و معنوی در حیات اجتماعی و فرهنگی ایرانیان را فراهم آورد که برخی از این تغییرات از سوی ایشان با استقبال و پذیرش مواجه شد و برخی دیگر به دلایل مختلف فرصت جلوه‌گری نیافت.در پاسخ به این‌ سؤال که چرا برخی از نوآوری‌ها و نوگرایی‌ها در جامعه ایران فرصت ظهور نیافت؛علل و عوامل‌ متعددی را می‌توان برشمرد که از آن جمله:رویکرد فرهنگی-ارزشی موجود در جامعه ایران بود که به‌ راحتی تغییر در ساختار و شالودهء خود را بر نمی‌تافت بلکه با احتیاط و رعایت حساسیت‌های خاص به‌ چینش و جذب عناصر مطلوب می‌پرداخت.در این میان نقش علما در پذیرش و عدم‌پذیرش‌ پدیده‌های نوی وارداتی،نقش تأثیرگذار و قابل تأملی است که نیاز به دقت بیشتری دارد چگونه ورود اندیشه‌ها و پدیده‌های نوین به ایران،حامیان نوگرایی و تجدد در ایران،موضعگیری علما نسبت به‌ پدیده‌های نو و بازتاب نظر علما در جامعه و تحلیل دلایل ایشان از جمله نکاتی است که در این‌ نوشتار بدان پرداخته می‌شود.
واژه های کلیدی: نوگرایی، علما، روشنفکران، حکومت، قاجاریه، سنت گرایی، تجدد، مشروطه، قانون اساسی مشروطه.