فرهنگ وقف در اسلام

توضیح

امام خمینی (ره) در تحریرالوسیله می‌فرمایند: آنچه وقف می‌شود باید قابل تملّک و دارای منافع حلال باشد به طوری که بشود با بقای اصل ملک به مدت قابل توجّهی از آن منفعت برد ولی لازم نیست که هم اکنون قابل بهره‌برداری باشد بلکه کافی است بعد از مدتی انتفاع شود مانند وقف چهارپای کوچک و نهال کاشته شده که چندین سال بعد میوه می‌دهد صحیح است و نیز وقف ملکی که اجاره داده شده است، صحیح است و پس از وقف اجاره به همان حال باقی می‌ماند. بعضی از فقها برای موقوف علیهم پنج شرط قائلند: (1) موقوف علیهم باید در زمان وقف موجود باشند ـ یعنی وقف بر طفلی که بعداً متولد می‌شود از نظر فقهای امامیه، شافعیه، و حنابله صحیح نیست ولی مالکیه آن را جایز دانسته است. (5) امامیه و شافعیه و مالکیه معتقدند وقف بر خود یا شریک قرار دادن خود با موقوف صحیح نیست ولی حنابله و حنفیه آن را صحیح می‌دانند ولی اگر بعد از وقف، واقف شرایط موقوف علیهم را پیدا کند می‌تواند از وقف انتفاع ببرد. اگر واقف در ضمن عقد وقف متولی تعیین نکرده باشد بنابر قول اکثر فقها در اوقاف عامه تولیت از آن حاکم است یا فرد منصوب مثل کسی از جانب او، برابر نظر حضرت امام خمینی (ره) اگر تولیت به حاکم برسد و اداره اوقاف در این صورت جانشین حاکم خواهد بود.
واژه های کلیدی: وقف، اسلام، واقف، موقوف، متولی، مال، بیع وقف.