احکام روابط و تعامل با کفار از نظر فقه شیعی و اهل تسنن

توضیح

در دنیای کنونی که ارتباطات بین المللی خیلی گسترده شده است؛ مسلمانان ضرورت دارند که با دیگر کشور‌های دنیا حتی کشور‌های کفر روابط داشته با شند و از طرف دیگر قرآن کریم مسلمانان را از روابط با کفار محدود نموده و فرموده است: به ظالمین و کفار تکیه نکنید که دچار آتش و نابودی می‌گردید. مسلمانان نباید با بعضی از کفار هیچ نوع وابستگی را داشته باشند. اینجانب در این تحقیق موضوعات روابط اقتصادی و سیاسی و فرهنگی را از منظر قرآن کریم و روا یات معصومین علیهم السلام و فقه شیعه و فقه اهل تسنن بررسی کردم نتایج مطالب چنین شد: تعامل از سیره و روش پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله وسلم وسیره ی معصومین علیهم السلام بدست آمده است اگر تعامل با کفار موجب شکست و ذلت مسلمین را فراهم نسازد همه ابعادروابط چه اقتصادی و چه سیاسی و چه فرهنگی اشکال ندارد و مورد توجه فقهای ما بوده است. اما ازدواج با کفار از منظر فقه شیعی جایز نیست مگر عقد موقت درصورت اضطرار. ولی از منظر فقه اهل تسنن ازدواج با زنهای کفار جایز است. بر عکس یعنی ازدواج زنهای مسلمان با کفار جایز نیست نکته اصلی همان نفی سبیل است اما اگر سلطه و سبیل کفار چه در روابط اقتصادی، سیاسی وفرهنگی به وجود بیاید جایز نخواهد بود زیرا در صورتی که کفار موضع خصمانه و سلطه طلبانه داشته باشند و بر ضد اسلام و مسلمین قیام کنند و دشمنان اسلام را یاری دهند در این صورت بر مسلمانان لازم است که سرسختانه بایستند و هر گونه پیوند محبت و دوستی را با آنها قطع کنند چون بر اساس حکم نفی سبیل هیچ کافری حق ندارد سلطه‌اش را بر مسلمین استوار بسازد. بطورغالب نیاز روابط مسلمانان باکفار روابط اقتصادی سیاسی وفرهنگی میباشد لذا روابط باکفار منحصر به اقسام مذکور قرار داده شد.
واژه های کلیدی: روابط با کفار، روابط سیاسی، روابط فرهنگی، روابط اقتصادی، فقه شیعه، فقه اهل سنت و روابط بین الملل.