بررسی جرم کودک کشی والدین از منظر فقه و حقوق با تاکید بر روانشناسی جنایی (فایل منبع موجود نیست)
علیرضا مهرافشان
نریمان فاخری
البرز
۱۴۰۰ش.
کارشناسی ارشد
فارسی
حکم اصلی و اولیه قتل عمد، قصاص است. در قرآن کریم آیات متعددی بر حرمت فرزند کشی وجود دارد که کشتن نا بحق فرزند از سوی پدر و مادر گناهی بزرگ، دارای کیفر و مجازات بسیار سنگین بوده و در نزد خداوند به منزله کشتن عمد مردم است. قصاص به عنوان مجازات اصلی قتل عمدی، در نظام کیفری ایران که مبتنی بر احکام فقهی می باشد، با محدودیت هایی رو به روست. که یکی از این استثنائات عدم امکان قصاص پدر در مقایل قتل فرزند است. گسترش جرم فرزند کشی از یک سو و عدم بازدارندگی کیفر آن در قانون ضرورتی ایجاد می کند تا برای این استثنا بازنگری صورت گیرد. در این نوشتار دیدگاه های فقهای امامیه مورد توجه قرار گرفته است. دیدگاه مشهور قصاص امامیه که با استناد بر آیات و روایات بر قصاص نشدن پدر و جد پدری و اجرای قصاص نسبت به مادر در جرم فرزندکشی نظر دارد. و در مقابل دیدگاه گروهی دیگر نیز از فقها که بر یکسانی پدر و مادر در مجازات جرم فرزند کشی و در نتیجه معاف شدن مادر از قصاص استوار کرده اند. همچنین علل روانشناختی فرزند کشی مورد بررسی قرار گرفته است و نشان می دهد که عامل اجتماعی در ایجاد ناهنجاری های رفتاری تأثیر قابل توجهی داشته، لذا روانشناسان جنایی در علل بروز چینی رفتارهایی بر این باور هستند که عوامل دیگر نظیر مشکلات اجتماعی، فقر اقتصادی، بیماریهای روانی و اختلافات خانوادگی می توانند انگیزه های ارتکاب جرم فرزند کشی باشند.
واژه های کلیدی: قصاص، فرزندکشی، سیاست جنایی، روانشناختی، مشکلات اجتماعی، بیماری های روانی.
بازیابی پسورد
پسورد شما به ایمیل شما ارسال خواهد شد