بررسی فقهی حقوقی حق احداث و تملک اعیانی در املاک موقوفه با تاکید بر رویه قضایی

توضیح

هدف: در این پژوهش آنچه که در روابط قراردادی بین موقوفه و مستاجر از اهمیت به سزایی برخوردار می‌باشد شرایط تنظیم قراردادهایی است که در آن به مستاجر حق احداث و تملک اعیانی اعطا می‌گردد. در چنین حالتی مستاجر با پرداخت پذیره یا حق تقدیمی حقوقی را به دست می‌آورد که محدودیت هایی را برای موقوفه ایجاد می‌کند که در این خصوص در قانون هیچ گونه نصی وجود ندارد و باعث ایجاد مشکلات عدیده گردیده است. روش: این پژوهش با استفاده از روش توصیفی و تحلیلی گردآوری و تدوین شده است. یافته ها :در این پژوهش با بررسی شرایط تنظیم قراردادهای اجاره با حق احداث و تملک اعیانی و بررسی ماهیتی پذیره و مقایسه آن با نهادهای مشابه از جمله حق کسب و پیشه و سرقفلی و بررسی آرای قضایی تلاش گردیده تا با تجزیه و تحلیل مسائل حقوقی و قانونی در مسیر عدالت گام بردارد. نتایج: این پژوهش به این نتیجه رسیده است که مستاجری که دارای حق احداث و تملک اعیانی می‌باشد و مبلغی را تحت عنوان پذیره پرداخت نموده است در مقایسه با یک مستاجر عادی دارای وضعیتی متفاوت است. بدین ترتیب که صرف اتمام مدت اجاره موجد حق تخلیه برای موقوفه نمی‌گردد و مستاجر می‌تواند با شرایط مذکور در این پژوهش موجر را ملزم به تمدید قرارداد اجاره نماید.
واژه های کلیدی: وقف، پذیره، مستاجر، احداث اعیان، متولی.