مسئولیت مدنی ناشی از تلقیح مصنوعی و اجاره رحم

توضیح

با پیشرفت دانش پزشکی و امکان درمان ناباروری از طریق پزشکی مسائل متعدد و پیچیده ای در حوزه های اخلاقی، حقوقی، اجتماعی و دینی مطرح شده است، که می بایست از طرف فقها از یک سو، حقوقدانان و متخصصان علوم اجتماعی از سوی دیگر به آنها پاسخ مناسب داده شود، تا زمینه مناسب جهت وضع و تدوین قوانینی جامع و راهگشا فراهم گردد. یکی از آثار حقوقی تلقیح مصنوعی و اجاره رحم همانند هر عمل حقوقی دیگری، مسئولیت مدنی ناشی از آن می باشد و در واقع سئوالاتی مانند اینکه: مبنای مسئولیت مدنی ناشی از تلقیح مصنوعی واجاره رحم چیست؟ و شرایط و حدود مسئولیت مدنی طرفهای درگیر در عمل تلقیح مصنوعی و اجاره رحم چیست؟ در اینجا مطرح میگردد و در این پایان نامه سعی بر آن گردیده تا با نگاهی در آرای فقهی و اصول و قواعد حقوقی و قوانین موضوعه موجود علاوه بر بحث در خصوص موجبات مسئولیت اهداء کنندگان و دریافت کنندگان گامت و جنین و کادر درمانی و ارکان مسئولیت ایشان و همچنین آثار این مسئولیت از جمله حق طرح دعوی مطالبه خسارت از طرف ذینفع بویژه طفل حاصله، به مبنای مسئولیت مدنی ایشان نیز پرداخته شود. و آیا استناد به قواعد عام مسئولیت مدنی(نظریه تقصیر) می تواند دربرگیرنده تمامی ابعاد مساله مدنظر ما باشد و یا اینکه رعایت مصلحتهای فردی و اجتماعی ایجاب می نماید که مسئولیت کادر درمانی را در این اعمال مفروض دانست (فرض تقصیر) و برای اهداکنندگان و دریافت کنندگان جنین و گامت نیز بر خلاف قواعد عام که والدین را در صورت ورود ضرر بر طفل خود مسئول نمی داند قائل به مسئولیت ایشان شد..
واژه های کلیدی: مسئولیت مدنی، گامت، جنین، اهداء کننده، دریافت کننده، طفل، پزشک، کادر درمان.