مطالعه تطبیقی اهدای جنین در حقوق ایران و فرانسه

توضیح

اهدا جنین یکی از راه ها و روش های مقابله و رفع ناباروری می باشد در این روش تخمک های اهدایی از یک زن با اسپرم اهدایی از یک مرد باهم ترکیب می شوند و در نهایت عملیات لقاح مصنوعی صورت می پذیرد ، این روش در کشور ایران درسال 1382 با تصویب قانون نحوه اهدای جنین به زوجین نابارور به رسمیت شناخته شد و قانونی دانسته شده است . اهدا جنین یکی از مسائل مهم و چالش‌برانگیز در حوزه حقوق خانواده و پزشکی است که به دلیل پیشرفت‌های علمی و تغییرات اجتماعی، توجه زیادی را به خود جلب کرده است. این پژوهش به بررسی تطبیقی نظام حقوقی ایران و فرانسه در زمینه اهدا جنین می‌پردازد و تلاش می‌کند تا نقاط اشتراک و افتراق این دو نظام را شناسایی کند. مسئله اصلی پژوهش این است که نظام‌های حقوقی ایران و فرانسه چگونه به اهدا جنین به‌عنوان یک موضوع حقوقی و اخلاقی پرداخته‌اند و چه تفاوت‌هایی در رویکردهای قانونی، شرعی و اخلاقی آنها وجود دارد؟ هدف پژوهش ارائه تحلیلی جامع از این موضوع برای شناسایی نقاط قوت و ضعف هر نظام و ارائه پیشنهادهایی برای بهبود قوانین مرتبط با اهدا جنین در ایران است. روش تحقیق در این پژوهش توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه‌ای و تطبیقی است. در این راستا، قوانین، مقررات و رویه‌های حقوقی دو کشور بررسی و تحلیل شده است. همچنین به مسائل فقهی و اخلاقی مرتبط با این موضوع، به‌ویژه در نظام حقوقی ایران، توجه ویژه‌ای شده است.
واژه های کلیدی: اهداء جنین، لقاح مصنوعی، نسب، توارث، رحم اجاره ای، ناباروری.