ازدواج کودک همسری از دیدگاه فقه امامیه و مذاهب اربعه اهل سنت
حسین اسماعیلی
رضاعلی کرمی
قم
۱۴۰۲ش.
کارشناسی ارشد
ل، ۱۰۲ ص.
فارسی
کودک همسری نوعی از پدیده کودک آزاری است و آنچه اسلام در امر ازدواج بدان سفارش کرده عقلانیت، اخلاق و مصلحت اندیشی که بیانگر وحیانی بودن احکام آن است دیده می شود. در این پژوهش تلاش شده است که با استفاده از روش مطالعه اسنادی- کتابخانه ای و جمع آوری یافته های تحقیق با رویکرد توصیفی- تحلیلی، کودک همسری از دیدگاه قانون، فقه امامیه و اهل سنت و آسیب های اجتماعی آن مورد تجزیه وتحلیل قرار گیرد.نتیجه گیری: با بررسی و مطالعه قانون مدنی و مقایسه تطبیقی اقوال فقهای امامیه و فقهای اهل سنت در مورد کودک همسری درمی یابیم که سن ازدواج بین آنها یکسان نیست و نظراتشان در این زمینه متفاوت است؛ حتی بین قانون مدنی و فقهای امامیه نسبت به سن ازدواج وحدت نظر و هماهنگی وجود ندارد و جواز نکاح کودکان، هیچ مبنای قرآنی ندارد و اغلب آیات طرح شده در پژوهش های صورت گرفته در زمینه عدم تجویز کودک همسری مستند نشده است . بنابراین، پیشنهاد می شود که نظام تقنینی، سن ازدواج کودک را با توجه به واقعیت اجتماعی مورد بازبینی مجدد قرار داده و اصلاح ماده 646 قانون مجازات اسلامی و رفع شبهه و ابهامات و تعیین مولفه های واژه مصلحت و نیز تعیین ضمانت اجرای کیفری در مورد ازدواج قبل از سن بلوغ در اولویت قرار دهد.
واژه های کلیدی: كودک همسری، اسلام، فقه امامیه، فقه اهل سنت، قانون مدنی، آسيب اجتماعی.
بازیابی پسورد
پسورد شما به ایمیل شما ارسال خواهد شد