ماهیت و وضعیت حقوقی قراردادهای اجاره ی نود و نه ساله بر اموال وقفی و انتقال آنها توسط مستاجر

توضیح

وقف یکی از نهادهای حقوقی و فقهی پرکاربرد و البته مناقشه انگیز در جامعه است. پیچیدگی مباحث وقفی بخصوص در بحث اجاره های نود و نه ساله ما را بر آن داشت تا در این رساله به بررسی ماهیت این قراردادها، مقایسه آنان با قراردادهای مشابه ای نظیر مسکن مهر، سرقفلی و ... بپردازیم. در بررسی صورت گرفته ماهیت قراردادهای مذکور علی رغم داشتن شباهتهای بسیار به نهادهای مذکور به نظر می رسد از مقررات و قوانین اجاره های طویل المدت قانون مدنی تبعیت می کنند، و تنها از نظر شکلی با مسکن مهر و ... مشابهت دارند. از سوی دیگر در خصوص حدود اختیارات مستاجر و امکان انتقال، احداث، و هر گونه تغییر در اعیانی وقفی نیز مباحثی را بیان کردیم و از آنجا که اجاره، تملیک منفعت به عوض معلوم است، لذا در اینگونه قراردادها مستاجر باید مالک منافع باشد تا بتواند تملیک منافع کند و یا آن را از طریق حق پذیره نویسی انتقالی و ابتدایی، اهدایی به غیر انتقال دهد. صرف نظر از موارد عنوان شده با توجه به آیین نامه اوقاف مصوب 1365، اجاره بها هر 3 تا 5 سال یک بار قابل تجدید نظر است و اجاره 99 ساله منسوخ وتبدیل به اجاره های ده ساله شده است و مستاجرین سابق پس از سپری شدن مدت اجاره و پرداخت مال الاجاره مالک عین نیز می گردند و باید نسبت به ثبت سند اقدام کنند که این خود یکی از چالش برانگیز ترین مسائل پیش روست.
واژه های کلیدی: قراردادهای نود و نه ساله، وقف، اجاره، مستاجر، حق تقدیمی.