نظام تعدد قاضی در دادرسی کیفری ایران
علی خالقی
محمد مهدی ساقیان
تهران
۱۳۹۵ش.
کارشناسی ارشد
م، ۱۴۳ ص.
فارسی
نظام تعدد قاضی یا شیوه قضاوت جمعی به مفهوم رسیدگی و صدور رای توسط هیاتی از قضات است؛ به گونه ای که به اتفاق یا به صورت اکثریت رایی را صادر و انشا نمایند. با مقایسه دیدگاه ها و ادله فقها و حقوقدانان مخالف و موافق قضاوت جمعی و مقایسه مزایا و معایب آن در عمل و اجرا در مجموع به نظر می رسد که دیدگاه موافقان از دالیل قوی تر برخوردار است. در نظام دادرسی کنونی ایران که قضات غالبا از نوع قضات ماذون هستند و از طرفی جرایم از پیچیدگی ها و ابعاد گوناگونی برخوردار می باشند، این نوع قضاوت از اتقان و وثاقت بیشتری برخوردار است و در جلب اعتماد عمومی و مشارکت اجتماعی در امر قضا و نیز در افزایش مقبولیت عملکرد دستگاه قضایی سهم بسزایی می تواند داشته باشد. در عرصه بین المللی نیز رسیدگی به جنایات و جرایم با کیفرهای سنگین در هیچ جای دنیا با روش وحدت قاضی صورت نمی گیرد. همچنین در حوزه قانونگذاری در کشور ما نیز، علی رغم اینکه قانونگذار در دوره های مختلف، رویکرد متفاوت و گاه متضادی در این خصوص اتخاذ نموده است؛ اما در نهایت مالحظه می گردد که در صدد اعمال هر چه بیشتر این شیوه رسیدگی در محاکم کیفری و به ویژه در رسیدگی به جرایم مهم گام بر می دارد.
واژه های کلیدی: تعدد قاضی، قضاوت شورایی، دادرسی کیفری، استقلال قضایی، قانونگذاری.
بازیابی پسورد
پسورد شما به ایمیل شما ارسال خواهد شد