مبانی فقهی شایعه پراکنی، پیامدها و راهکارهای آن

توضیح

انسان، موجودی اجتماعی است و به حکم سرشت خویش، ناگزیر از ایجاد ارتباط با دیگران است. تبادل اندیشه و دریافت اطلاعات، از اساسی ترین انگیزه های ارتباط افراد با یکدیگر است. در جریان این ارتباط و تعامل اجتماعی، بخش قابل توجهی از گفته ها و شنیده های روزانه انسان ها را شایعات یا خبرهای ساختگی تشکیل می‌دهند. درواقع شایعه کوششی جمعی برای تفسیر یک موقعیت مبهم ولی جذاب است. پدیده شایعه کم‌وبیش در همه جوامع رواج دارد، اما در جامعه‌ای که مردم با فقر اطلاع‌رسانی سریع و صحیح و دقیق مواجهند، و در بین گروه‌ها و جمعیت‌هایی که به لحاظ ساده‌اندیشی و زودباوری تأتیرپذیری بیشتری برای دریافت و انتقال شایعات دارند بیشتر متداول است.ضرورت پژوهش در این مسئله این است که شایعه بر روحیه افراد و اتحاد و یکپارچگی و امنیت جامعه تاثیرات بسزایی دارد و منشا ایجاد معضلات فراوانی در جامعه می‌شود. بنابراین پژوهش در رابطه با این مسئله میتواند زمینه ساز ایجاد راهکاری برای حل این معضلات باشد. در این پژوهش به بررسی انواع شایعات و علل و انگیزه های شایعه پراکنی و راهکارهای مقابله با شایعه پرداخته شده است. روش تحقیق از نظر نگرش مسئله محور است و براساس راهبرد تحلیلی و در نوع فعالیت اجرایی و راهکار کتابخانه ای است و در جمع آوری اطلاعات از روش فیش برداری بهره جسته ایم. ماحصل بررسی هایی که در این تحقیق انجام شده این است که دولت و رسانه ها با آگاه ساختن مردم از طرق مختلف و تعیق بینش افراد با توجه به آیات و روایات و مسائل جامعه شناختی از اثرات تخریبی ناشی از شایعات جلوگیری نمایند.
واژه های کلیدی: شایعه، افترا، شایعه پراکنی، خبر.